Пуш параппан

Тус-пĕлĕшне курсассăн ăс пама,

Юмах ярса лармашкăн пит ăста вăл.

Сăлтав тупса, çынсен куçне уçма

Çав териех хитре вĕреннĕ Павăл.

«Кăна тăвас пулсассăн ак çапла, —

Калать вăл, — ӳркенмесĕр вăй хурсассăн,

Вара кал-кал ĕç кайĕ малалла.

Апла пулсан, мĕн-ма сывлас-ха ассăн?»

Çынпа сăпайлă шав калаçура,

Чи кирлĕ сĕнӳсем ялан ун хатĕр.

Çук, хăрамасть вăрçмашкăн пухура

Нихçан пĕр-пĕр йăваш çынна çак «паттăр».

Çак Павăл ăслă çын тесе, ăна

Пĕр пысăк ĕç шанса пама шутларĕç.

«Хе, тупнă ухмаха! Ма кирлĕ вăл мана?» —

Пуш параппан ал-хапăл хуравларĕ.

Çĕнĕ комментари хуш