Электронлă вулавăш

(Осип Мендельштамран)

Айя-София, — хушнă чарăн-машкăн

Кунта халăхсемпе патшасене!

Сан куполна пурне те кăтартмашкăн

Сăпка пек çакнă çӳл тӳпе айне.

Ас ирĕкĕ пулса — Юстннианăн! —

Çĕр çичĕ мрамор юпине илме

Ăна чарман-мĕн Эфесри Диана:

Ют турăсемшĕн пулччăр — ӳлĕме!

Сан ăстусем мĕн евĕр шут туса-ши? —

Çӳл ăс-тăн пулнă вĕсенче Хуçа:

Апсидсемпе экседрусем мĕн-ма-ши

Пăхаççĕ тухăçа та анăçа?

Сан хĕрĕх кантăку вăл — Çутă гимнĕ,

Сан куполун çавра уçлăхĕнче

Тăват архангел! — ĕмĕре пил илнĕ

Парăсусен ĕлккен анлăшĕнче.

Çухалĕç патшасем те, ăрусем те, —

Эс — упрăн Ас çĕкленĕ Илемне.

Макăрччăрах çерафимсем! — Вĕсем те

Тăкаймĕç фрескусен сар ылтăнне.